Kötüyüm ben. Hiç iyi değilim şu sıralar. Özellikle şu son 4-5 gündür. Daha önce bunun gibi olmuştu, aslında çok sık olur bu bana zaten. Alıştım artık bu sonsuz daralmalara, onlarla yaşamayı bir miktar öğrendim bile sayılır hatta. Ancak bu seferki farklı, nasıl tarif edilir bilmiyorum ama şu anda somut olarak acı çektiğimi hissedebiliyorum. Düşüncelerim beynime ve ruhuma işkence etmeyi bıraktı ve açıkça bedenime el attı. Garip bir şekilde ruh halimi 5 duyuyla hissediyorum artık. Acıya dokunabiliyor, onu görebiliyormuş gibi hissediyorum kendimi. Attığı çığlıkları duyabiliyorum, bana saldırışını, kendini ordan oraya atışını görüyorum.

Ruhum bedenimden, bedenim de ruhumdan nefret ediyor karşılıklı olarak. Ben de onların arasında akıl sağlığımı korumaya çalışıyorum sadece...

Bedenlerimizin mi birer ruhu vardır yoksa ruhlarımızın mı birer bedeni? Sorunun cevabını bizzat yaşayarak keşfedeceğim gibi gözüküyor.

Neyse, böyle işte...