Kazık atacağından endişelenirken, kazık yemek, bu duruma şaşırmamak; bile bile kazığı yiyip oturmak. Nefretin de sevginin de anlamsızlaştığını görmek daha doğrusu bilmek... Hiç bir şey olmamış gibi davranıp unutmak için hafızanın merhametine kalmak, iç geçirip yoluna devam etmek... Hayalini bile kurmadığın bir hayalin parçalanması... Ve sonuçta katatonik bir şekilde sadece seyretmek...

Üç aşağı beş yukarı bu durumdayım sanırım? Good for me.